W czwartej ćwierci XIX wieku w miejscowości wzniesiono murowaną figurę poświęconą Matce Bożej. Przez lata wierni gromadzili się przy niej na nabożeństwach majowych i różańcowych, wspólnie modląc się i śpiewając pieśni maryjne.
Na początku 1987 roku proboszcz Jan Sitek, po rozmowach z mieszkańcami, zaproponował wzniesienie w tym miejscu łukowego muru z kamienia polnego. Gdy wylano fundamenty, zrodził się pomysł stworzenia czegoś więcej – małej kaplicy. Ksiądz przychylił się do tej prośby, a głównego zadania – wymurowania ścian – podjął się pan Engelbert Urbanek. Budowa i modernizacja obiektu postępowały etapami:
Etap I: budowa muru łukowego z ołtarzem.
Etap II: wykonanie murów nawy głównej o długości ok. 4,3 m z obustronnymi otworami.
Etap III: dobudowanie kolejnego odcinka nawy o długości ok. 6,8 m wraz z dwoma otworami okiennymi.
Etap IV: budowa wieży.
Po kilku latach nowy proboszcz, ks. dziekan Marian Libera, wspólnie z Radą Parafialną podjął decyzję o dalszej rozbudowie. Dzięki ofiarności lokalnej społeczności oraz zbiórkom funduszy, w 1993 roku ukończono drugą część obiektu. Uwieńczeniem wspólnego trudu był zakup 100-kilogramowego dzwonu, który do dziś rozbrzmiewa codziennie o godzinie 12:00.
Uroczyste poświęcenie kaplicy odbyło się 31 maja 2005 roku. Aktu tego dokonał Arcybiskup Poznański Stanisław Gądecki, nadając świątyni imię św. Piotra. W imieniu mieszkańców gościa powitał pan Engelbert Urbanek, przywołując historię miejsca i trud budowniczych tymi słowami :
„Ekscelencjo, Księże Arcybiskupie! Na tym pagórku przed wiekami stał kościół, o którego losach historia milczy. By uszanować to święte miejsce, nasi ojcowie ufundowali figurę Matki Bożej. Nasze pokolenie w latach 90. zapoczątkowało budowę tej kaplicy. Prace postępowały etapami, a ich zwieńczeniem jest niedawno powstała wieża. Dzwon, który wkrótce zabrzmi, będzie jednoczył nas w modlitwie Anioł Pański oraz na niedzielnej Eucharystii. Mamy zaszczyt prosić Ekscelencję o nadanie kaplicy patronatu św. Piotra i jej poświęcenie”.
Na zakończenie pan Urbanek podziękował mieszkańcom, darczyńcom oraz ks. Marianowi Liberze za trud organizacyjny, dzięki któremu ta piękna budowla mogła powstać.
W 2016 roku, gdy proboszczem był ks. Sławomir Olejniczak, przeprowadzono gruntowną analizę stanu technicznego kaplicy. Na podstawie zaleceń mgr. inż. Macieja Walawendra wykonano wieniec usztywniający koronę murów (pracę wykonał Marian Gapski) oraz otoki fundamentowe i poprzeczne ramy stalowe wzmacniające bryłę budynku. Otok fundamentowy oraz system odprowadzenia wody wykonał Józef Helak, a wymianą dachu zajął się Piotr Stochaj.
Prace kontynuowano w 2017 roku:
Piotr Helwig dokonał wymiany okien.
Stanisław Klekota zamontował główny wyłącznik prądu.
Józef Helak położył płytki, pomalował wnętrze oraz odnowił elewację.
Marcin Broka ułożył schody z polbruku i opaski wokół kaplicy .
Uporządkowaniem terenu i zasianiem nowej trawy zajęli się sołtys Engelbert Urbanek, Elżbieta Urbanek oraz Witold Mazur.
Dziś kaplica jest nie tylko miejscem modlitwy, ale i symbolem jedności mieszkańców. Serdeczne podziękowania kierujemy do wszystkich darczyńców, parafian oraz osób przyjezdnych, których ofiarność i praca rąk pozwoliły zachować to święte miejsce dla przyszłych pokoleń.
Autor: Engelbert Urbanek
